Nieuws

Workshop “Variaties rond satéstokjes”, 23 april 2022

De workshop stond al een hele tijd in de planning. Onze lerares, Christine Bakker, had deze dag al heel lang geleden voorbereid en uitgewerkt. Helaas gooide Corona roet in het eten.

In eerste instantie was deze workshop in februari gepland. Richting de geplande datum waren er nog best veel beperkende maatregelen. Ook veel potentiële deelnemers hadden hierdoor bedenkingen. Het bestuur heeft daarop besloten om de workshop eind april te laten plaatsvinden. Een hele goede zet zoals bleek.

Achtendertig personen hebben zich opgegeven voor deze dag. Onder de deelnemers bevond zich één man. De aula van de Jan Luykenschool werd ingericht om iedereen te kunnen huisvesten. De dag zou om tien uur beginnen, maar ruim voor die tijd waren er al veel mensen aanwezig. Iedereen was heel enthousiast dat er eindelijk weer eens een keer een activiteit kon plaats vinden. Veel mensen kennen elkaar van eerdere workshops of schoolreisjes. Door Corona hadden zij elkaar ook al een hele tijd niet gezien.

Uiteraard werd er begonnen met een kop koffie of thee met wat lekkers er bij. De voorzitter, Nanne de Kok, is een uitstekende cateraar. Voor deze gelegenheid had zij cup-cakes gemaakt. Ze zagen er prachtig uit en niet alleen dat, ze smaakten ook voortreffelijk.

Na dit lekkers werd er een korte uitleg gegeven over hoe de diverse patronen tot stand zouden moeten komen. De satéstokjes lagen al klaar. De boekjes met techniek en patronen werden uitgedeeld. Na de nodige opstart problemen (voor iedereen waarschijnlijk heel herkenbaar), werd er flink doorgeklost en bijgepraat.

Voor het tot iedereen doordrong was het al tijd voor de lunch. Ook hier had Nanne flink de hand in gehad. Er was voor iedereen wat wils. Twee soorten soep, diverse soorten belegde broodjes, fruit en drinken. Vanwege het zeer mooie weer gingen veel mensen buiten van al dit lekkers genieten.

Na de lunch werd er weer flink doorgewerkt tot er aan deze mooie dag een einde moest komen.

De leraressen werden bedankt voor hun inzet en ontvingen een prachtig bloemetje.

Mede door de inzet van alle bestuursleden die de nodige hand-en-span diensten hebben verleend, is deze dag voor iedereen een hele geslaagde dag geweest.

Workshop 3 ontwerpen

aan het werk

De leraressen

Koffie met een cupcake

Impressies van de dag

De broodjestafel tijdens de lunch

0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0

Onderstaand artikel van Sanneke van Hassel verscheen 14 januari j.l. in NRC Handelsblad.

Kantklossen is net puzzelen, ‘je moet de regels kennen’
Vrij Hoe breekt Nederland uit de sleur? Deze week: kantklossen.

Aan de Dorpsweg in het Noord-Hollandse Schellinkhout is tussen de stolpboerderijen en brede sloten kantklosschool ‘Ieder voor allen Wijdenes’ gevestigd. In een klaslokaal staan kasten vol garens en boeken over klossen: Boheems kant101 Torchon PatternsTechniek van de ’s Gravenmoerse kant en Tien jaar vriendschap in kant.

Kantkloskoningin Christine Bakker (64, blauw ensemble van gebloemde jurk en glanzend vest) is hier twintig jaar docent. „Kantklossen is een weeftechniek met draad en houten klosjes. Als je het goed beschouwt, is het een eenvoudige techniek.”

Eenvoudig? Vijf paar vingers bewegen de klosjes vliegensvlug over een rond plat kussen. De draden worden geweven tussen honderden dicht op elkaar geplaatste spelden die op strategische punten op het patroon zijn geplaatst. Duizelingwekkend. Mathematisch.

Bakker lacht: „Het is net puzzelen. Je moet de spelregels kennen.” Als kind raakte ze bevangen door vrouwen die voor de kathedraal van Chartres zaten te kantklossen. Later volgde ze de kantklosopleiding in Brugge. „Toen ik onderzoek deed naar Beverse kant, kwam ik in contact met de kantklosschool.”

Het is de laatste van Nederland, dames uit Sneek, Arnhem, Gouda trokken ervoor naar Schellinkhout. Bakker: „Onze school bestaat ruim honderd jaar. Kantklossen is in de zestiende eeuw ontstaan, toen duur maar saai linnen met gekantkloste stroken werd opgeluisterd. Grietje Dorland (70): „Je ziet het ook bij West-Friese klederdracht.” Zimira de Heer-Mion (66) knikt: „De school zet zich in voor behoud van kantklossen als cultureel erfgoed. Bakker: „Maar we zijn in voor nieuwe technieken. We werken ook met ijzerdraad of plastic.”

Deze aanwezige dames zitten in het bestuur van de kantklosschool. Thuis borduren, haken en breien ze ook. Janie Hagen (70): „Je moet het afwisselen, anders word je tureluurs.” Vroeger kantkloste ze met haar moeder. „Pas na mijn pensioen kreeg ik echt de tijd om het te ontwikkelen.” Met haar kleindochter van tien maakte ze een kanten armbandje. „Kinderen leren het sneller, die denken er niet te veel bij na.”

Zachtjes tikken de klossen. De Heer: „Echt rustgevend.”

Aan de wand hangen gekloste koeienkoppen, geisha’s en cyclamen. Dorland werkt aan een oefenstukje, guipure-techniek. En De Heer maakt een kraag. „Half af, er zit nu twintig uur in.” Nanne de Kok (66) maakt een strook torchon, relatief eenvoudig kant. Haar spelden bewaart ze op een zilverkleurige bol: „Een magneet is je beste vriend.”

Door corona zijn het lastige tijden. Normaal zijn er zes dagdelen per week lessen en bedienen ze honderd kantklosters. Op markten laten ze werk zien en promoten ze de school. De dames houden de moed erin. Er wordt in kleine groepjes lesgegeven, je kunt bellen of mailen met kantklosvragen en op 23 april is er in Schellinkhout de workshop ‘Variaties rond satéstokjes’, met vrouwenfiguurtjes van kant. Komt u ook?

Van de auteur kregen we de volgende reacties:

“…. ik heb zelf veel positieve reacties op zowel foto’s als stukjes ontvangen,

meer dan bij andere bijdragen, wat ik overigens vooral aan het onderwerp wijt.

Mooi dat zo’n oude techniek nog zo intensief en serieus beoefend wordt,”

Klik hier voor het originele artikel uit het NRC met foto’s.